_
_
به گزارش جهان معدن و به نقل از پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ دکتر محمود سریعالقلم استاد تمام اقتصاد سیاسی بینالملل دانشگاه شهید بهشتی در سخنرانی خود در بیستمین کنفرانس بینالمللی توسعه منابع انسانی در خصوص عوامل توسعهنیافتگی و موانع توسعهیافتگی ایران مطالبی را مطرح کرد.
وی ابتدا سخنان را با پرسشی آغاز کرد که چرا ذهن ما ایرانیان پراکنده است؟ به عقیده وی پراکندگی ذهن در ایران باعث میشود که به جای تمرکز بر مسائل داخلی و حساسیت بر روابط نزدیک منطقهای؛ انرژی و منابع کشور صرف مواردی همچون سیاستگذاریهایی شود که در عمل مضحک و غیرمنطقی به نظر میرسند.
دکتر سریعالقلم در ادامه به اهمیت داشتن ذهن متمرکز اشاره کرد و گفت: در طول فعالیت علمی و مدنی خود در ایران افراد بسیار کمی را مشاهده کردم که بتوانند بر مسائل اصلی تمرکز کنند. از نظر وی مطالعه بیوگرافی چهرههای موفق جهان در علوم، هنر، فلسفه و کارآفرینی نشان میدهد که عامل مشترک آنها تمرکز ذهنی و شناخت دقیق «خود» بوده است.
وی ضمن رد این موضوع که توسعهنیافتگی ایران صرفاً ناشی از نفت، ژئوپلیتیک پیچیده یا تنوع قومی و فکری است، به مقایسهای جذاب پرداخت و گفت: ژئوپولیتیک ترکیه بسیار پیچیدهتر از ایران است، اما آنها موفقتر عمل کردهاند. نروژ کشوری کوچک با جمعیت ۶میلیون نفر و منبع اصلی درآمدش نفت است، اما ما نفت را تبدیل به بحران کردهایم. همچنین هندوستان با تنوع قومی و فکری چند برابر ایران هم توانسته رشد اقتصادی قابلتوجهی داشته باشد.این موضوع نشان میدهد که تنوع قومیتی یا اختلافات فکری مانع توسعه نیستند و دلیل اصلی جای دیگری است.
این کارشناس مسائل اقتصاد سیاسی با اشاره به نمونه مکزیک که با وجود تنوع نهادهای مذهبی، کارگری، سیاسی و نظامی توانسته است که بزرگترین خودروسازان دنیا را جذب کند و تجارت عظیمی با آمریکا داشته باشد، گفت: مشکل اصلی ما عدم تمرکز و پراکندگی ذهنی است. ما حتی در شناخت دقیق مشکلات داخلی مثل ریشههای آلودگی هوای تهران نیز هنوز به اجماع نرسیدهایم.
دکتر سریعالقلم همچنین به تأکید بر اهمیت هوش حسی (EQ) پرداخت و گفت: اساس مشکلات ما در عدم مدیریت توانمندیهای حسی و هیجانی است که در فرهنگ ما غالباً با هوش هیجانی یا عاطفی اشتباه گرفته شده است.
وی توضیح داد: EQ به معنای هوش حسی است که مهارتها و قابلیتهای فرد را در مواجهه با فشارهای محیطی و انطباق با آنها تقویت میکند و این مهمتر از IQ است که هم در ایرانیان و هم در دیگر کشورها به طور متوسط بالا است.
دکتر سریعالقلم گفت: بخش بزرگی از مشکلات ایرانیان به دلیل «غایتگرایی» ذهنی است. در واقع ایرانیان تمایل دارند که فقط به افقهای دور دست (مثلاً داشتن کشوری الگو در منطقه یا جهان) بیندیشند، اما به فرآیندهای طولانی و پیچیده رسیدن به آن اهداف توجه کافی ندارند.
وی در ادامه با نگاهی تاریخی به اتصال جهانی زیرساختهای ارتباطی اشاره کرد و گفت: در قرن نوزدهم انگلستان با حوصله و استراتژی بلندمدت ۱۵۶هزار کیلومتر کابل تلگراف به هم متصل کرد تا امپراتوری خود را در جهان امن و برتر نگه دارد. این کار نه تنها مهندسی میخواست؛ بلکه صبر، حوصله و روحیهای خاص میطلبید که بسیاری از ما در ایران امروز کم داریم.
این کارشناس مسائل اقتصاد سیاسی به مثال شرکت فدکس اشاره کرد که چگونه با تیمی عظیم و مدیریت دقیق و دیسیپلین بالا بستههای پستی را در کمتر از ۲۴ساعت به مقصد میرساند و گفت: این کار هم مهارت، هم حوصله و هم تسلط بر فرآیندهای پیچیده را میطلبد.
دکتر سریعالقلم نمونه کشورهای سنگاپور و امارات را نیز مورد بررسی قرار داد؛ کشورهایی که با مدیریت دقیق، تنظیم ساختارهای اقتصادی پیشرفته و ایجاد امنیت سرمایهگذاری توانستهاند به شاخصهای توسعه و جذب سرمایهگذاران میلیارد دلاری برسند. وی یادآور شد که امارات با وجود نظام حکومتی متفاوت موفق به ایجاد فضای امن و مناسب برای سرمایهگذاری شده و این دقیقاً یکی از دلایلی است که به جذب میلیونها میلیونر و سرمایهگذار منجر شده است.
وی نگاهی تحلیلی به سیاستهای بینالمللی و رفتار رهبران بزرگ همچون دونالد ترامپ داشت و در این خصوص گفت: شناخت دقیق ویژگیهای انسانی، هوش هیجانی و روند تصمیمگیری آنها میتواند به تصمیمگیرندگان ایرانی در مواجهه با چالشهای بینالمللی و مذاکرات کمک کند. بنابراین اگر طرف ایرانی این پیچیدگی را میشناخت؛ سریعتر و بهتر میتوانست با دولت آمریکا تعامل کند و شاید توافق برجام شکل بهتری مییافت.
_
_
دکتر سریعالقلم در جمعبندی سخنان خود تأکید کرد: یکی از مهمترین آفات ایران در ۱۵۰سال گذشته غفلت از اهمیت فرآیند در توسعه بوده است. ما همانقدر که به آزادی و دموکراسی اهمیت میدهیم؛ باید به مدیریت دقیق، ساختارهای اقتصادی و فرآیندهای بلندمدت نیز اعتقاد داشته باشیم. بدون حوصله، دیسیپلین و تمرکز توسعه پایدار ممکن نیست.
وی همچنین به ضرورت جایگزینی «هوش حسی» به جای اتکاء صرف به دانش و آکادمیک بودن تأکید کرد و گفت: ما دو نوع تحصیل داریم؛ یکی تحصیل علمی و آکادمیک و دیگری تحصیل حسی و مهارتی که شخصیت و توانمندی واقعی را میسازد. تنها داشتن مدرک دانشگاهی کافی نیست؛ باید بتوانیم در زندگی واقعی با EQ زندگی کنیم و تصمیمات مؤثر بگیریم.
دکتر سریعالقلم ابراز امیدواری کرد که این بحثها بتواند مسیر علمی و اجرایی تصمیمسازی و توسعه ایران را به سمت تمرکز، دیسیپلین، مدیریت فرآیندی و شناخت دقیق خود و محیط پیرامون هدایت کند.
گفتنی است دکتر سریعالقلم سالها تحصیل در آمریکا و حضور در کنفرانسهای بینالمللی را در کارنامه خود دارد. همچنین وی تحلیلهای عمیقی از مسائل اساسی توسعه ایران ارائه کرده است که محور اصلی آن ناتوانی در تمرکز ذهنی و فقدان هوش حسی (EQ) به جای تمرکز صرف بر هوش IQ بوده است.
_
_
معصومه صالحی
_
_
_
_
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0